Delphi methode

De Delphi-methode, ontwikkeld in opdracht van de Amerikaanse luchtmacht in 1950, is van oorsprong een techniek die gebruikt wordt om de toekomst te voorspellen of deze in te schatten. Tegenwoordig wordt deze methode niet alleen hiervoor gebruikt en is de Delphi-methode inmiddels erg populair binnen verschillende andere disciplines. Zo wordt de methode gebruikt om meningen over bepaalde kwesties te bepalen, om klinische relevantie te testen en om een overeenstemming over twijfelachtige onderwerpen te bereiken. Dit wordt gedaan door een groep deskundigen van het onderwerp anoniem een vragenlijst in te laten vullen en feedback op elkaars antwoorden te laten geven. Dit proces blijft zich herhalen tot het doel van de methode bereikt is. Het uiteindelijke doel van de methode is om tot concrete oplossingen te komen waarbij deskundigen gezamenlijk een overeenstemming bereiken.


Hoe werkt het?

Fase

Bij de Delphi-methode wordt een zorgvuldig ontworpen vragenlijst gebruikt, die in verschillende ronden wordt ontwikkeld en toegespitst. Soms wordt er gebruik gemaakt van een interview.

Fase 1: Voorbereidingen

Om te beginnen is het belangrijk om te bepalen welke deskundigen er binnen het panel passen. Dit kan het projectteam zijn samen met de klant, of andere experts binnen de organisatie of branche. Ook is het van belang om het probleem duidelijk te definiëren. Dit is belangrijk omdat de experts moeten weten op welk probleem zij moeten reageren. Binnen de voorbereiding is het dus belangrijk dat er een uitgebreide en nauwkeurige definitie ontstaat.

Fase 2: Eerste ronde

Deze fase begint met ronde 1, het stellen van algemene vragen om een breed begrip te krijgen van de mening van de experts over toekomstige gebeurtenissen. Verzamel en vat de reacties samen, verwijder irrelevant materiaal en zoek gemeenschappelijke standpunten.

Fase 3: Tweede ronde

Op basis van de antwoorden op de eerste vragenronde zouden de vragen in deze ronde dieper moeten ingaan op het onderwerp om specifieke onderdelen te verduidelijken. Deze vragen kunnen ook gesteld worden in de vorm van een vragenlijst of enquête. Verzamel vervolgens weer de resultaten en vat deze samen, verwijder irrelevant materiaal en zoek naar de gemeenschappelijke basis. Probeer die overeenstemming te bereiken.

Fase 4: Derde ronde

De laatste vragenlijst is bedoeld om besluitvorming te ondersteunen. Ga in op de gebieden waarin de experts overeenstemmen. Een van de kernvragen die in deze fase beantwoord dient te worden is: “Waarover zijn de experts het allemaal eens?”. 

Als drie vragenrondes niet genoeg is, is het mogelijk om fase 3 nog een keer te herhalen. Na deze vragenrondes hebben de experts, als het goed is, een overeenstemming bereikt en is er zicht op toekomstige gebeurtenissen. Analyseer de bevindingen en stel plannen op om met toekomstige risico’s en kansen voor het project om te gaan.


Duur

Een algemene schatting voor het uitvoeren van de online Delphi-methode wordt hieronder geschetst. Deze schatting is bedoeld als een algemene richtlijn. Het is belangrijk om hierbij te onthouden dat de duur van de verschillende fases per project sterk uiteen kunnen lopen en dat voor een face-to-face uitvoering van de Delphi-methode meer tijd vereist dan voor een online versie. Dit heeft te maken met dat het fysiek afleggen van een vragenlijst veel tijdrovender is dan een online vragenlijst en bij een fysieke uitvoering er ook meer tijd nodig is voor het regelen van zaken zoals: accommodatie, apparatuur en personeel.

Voorbereiden

Het voorbereiden van de Delphi methode duurt ongeveer 2 weken. De eerste week ben je bezig met het samenstellen van het panel van experts, de contactgegevens van de deelnemers verzamelen, begeleidende teksten opstellen en de samenwerking concreter maken. In de tweede week begin je vaak met het opstellen van de vragen voor de eerste ronde. Je bent ook bezig met het aanmaken van je uitnodigingen en je deelnemers opbellen voor een formele instemming. Als je werkt met een online-systeem ben je deze week waarschijnlijk ook bezig met het opzetten van de eerste ronde in het systeem (accounts, wachtwoorden, teksten, enz)

Uitvoeren

De uitvoer fase van de Delphi-methode duurt het langst. Hier ben je ongeveer 8 tot 10 weken mee bezig. De reden hiervoor is dat in deze methode met meerdere rondes gewerkt wordt. Dit is al eerder ter sprake gekomen in hoofdstuk: “Hoe werkt het?”.

De belangrijkste onderdelen uit deze fase zijn de verschillende vragenrondes. Meestal zijn dit er drie. Het is erg belangrijk dat deelnemers de bedoeling van de Delphi-oefening inzien, omdat ze anders ongeschikte antwoorden kunnen geven of gefrustreerd raken en hun belangstelling verliezen. Na afloop van de verschillende vragenrondes ben je bezig met een gegevensanalyse, waarin je antwoorden op de gesloten vragen en argumenteren bestudeerd. Neem de tijd hiervoor en trek zeker een week na iedere ronde uit om dit zorgvuldig te doen. Tussen de verschillende vragenrondes zal je ook tijd vrij kwijt zijn aan het opbellen van de niet-respondenten en nieuwe deelnemers uitnodigen via de e-mail.

Na het uitvoeren van de derde, en tevens laatste, vragenronde is het verstandig om een tussentijds rapport op te stellen. Dit tussentijds rapport bestaat uit een voorlopige versie van het eindrapport dat in de laatste week geschreven wordt. In het tussentijdse rapport begin je alvast met het in kaart te brengen van de risico’s en kansen op basis van de uitkomsten van de gegevensanalyses.

Verwerken en het eindrapport

Tussentijds ben je na iedere vragenronde je gegevens aan het analyseren en verwerken. Dit is tijdrovend en kan een week na iedere vragenronde innemen. Aan het einde van het Delphi-proces werk je met het analyseteam aan een rapport waarin de conclusies van de oefening worden gepresenteerd. Hierin is het verstandig om samen met het team te overleggen door middel van projectvergaderingen. Met het eindrapport ben je ongeveer vier weken bezig.


Benodigdheden

  1. Organisatieteam – een team bestaande uit mensen die onder andere zorgen voor het opstellen van de vragenlijst, deskundigen opsporen en selecteren, vragenlijsten verspreiden, en die na elke ronde commentaren analyseren en feedback geven aan de experts. De laatste taak van het organisatieteam is het opstellen van het eindrapport. 
  2. Experts – een groep van geselecteerde respondenten om de vragenlijst in te laten vullen.
  3. Facilitator(en) – wanneer de Delphi face-to-face georganiseerd wordt, zullen een of twee begeleiders vereist zijn om het proces vlot te laten verlopen.
  4. Accommodatie – dit is alleen van toepassing bij een face-to-face-Delphi. Wanneer de methode face-to-face wordt toegepast zal er een geschikte accommodatie nodig zijn om de experts en facilitator(en) te ontvangen.
  5. Apparatuur en materiaal – afhankelijk van het type Delphi waarvoor gekozen wordt.

Moeilijkheidsgraad

De werkwijze van de Delphi methode is vrij ingewikkeld. Het proces van de methode dat onder andere in het teken staat van het verzamelen van meerdere experts, werken met een organisatieteam, het vergaren van informatie in meerdere vragenrondes en gestructureerde feedbacksessies, zorgt ervoor dat de methode niet gemakkelijk en snel in iedere situatie de beste eerste keus is. Je zou kunnen zeggen dat de Delphi methode het beste tot zijn recht komt in complexe probleemsituaties.

Wat het nog lastiger maakt is dat de Delphi-methode sterk wordt beïnvloed door een aantal onduidelijkheden binnen de methode. De methode heeft namelijk een gebrek aan richtlijnen, maar ook de selectieprocedure van experts is niet gedefinieerd. Daarbij is er geen universele overeengekomen definitie van consensus, dus de vraag wanneer dit bereikt is valt lastig te bepalen.

Het is dus van belang dat in de voorbereiding van de methode eerst kritisch gekeken moet worden naar de voorwaarden waarbinnen Delphi kan worden toegepast. Dit maakt de Delphi-methode relatief ingewikkeld ten opzichte van andere alternatieve onderzoeksmethode die werken met groepsbenaderingen, er wordt veel geëist van de onderzoekers en de uitkomsten worden voornamelijk beïnvloed door de keuze van de deelnemers.


De voor- en nadelen

In verschillende voorgaande onderzoeken worden diverse voor- en nadelen van de Delphi-methode benoemd. Hieronder wordt stapsgewijs uitgelegd welke voor- en nadelen deze methode met zich meebrengt en waar je rekening mee kunt houden bij het toepassen van de methode.

Voordelen

  • De facilitator maakt communicatie tussen experts mogelijk. 
  • De facilitator zorgt ervoor dat directe confrontaties, tussen experts, vermeden kunnen worden.
  • De methode bevordert het onafhankelijk denken van experts.
  • De methode stimuleert creativiteit en eerlijkheid.
  • De methode zorgt voor anonimiteit onder experts.
  • De methode zorgt voor de afname in ruis in de communicatie. Men kijkt samen naar de kern van het probleem.
  • De methode zorgt voor zelfverrijking en het corrigeren van misvattingen.
  • Experts kunnen met deze methode vanuit huis werken en dit zorgt voor een besparing in tijd en kosten.

Nadelen

  • De methode is tijdrovend en arbeidsintensief.
  • De methode vergt een hoge motivatie en concentratie van experts. 
  • De methode heeft een aantal grijze gebieden zoals; selectieprocedure van de experts en wanneer een voldoende consensus bereikt is.
  • De methode heeft een gebrek aan richtlijnen.
  • Door de anonimiteit van de experts is het lastig om de eigendomsrechten van de door hem/haar bedachte ideeën te classificeren.
  • Het succes van de methode hangt af van de geleverde kwaliteiten van experts.
  • De facilitator zijn/haar standpunt kan de analyse sterk beïnvloeden. 
  • De werving van experts d.m.v. geld of morele overtuiging kan een vooringenomenheid in de resultaten veroorzaken.

Tips & Tricks

  • Begin op tijd met de voorbereidingen en neem voor alle fases in het proces genoeg de tijd. Wanneer alles op het laatste moment gedaan wordt, is er niet genoeg tijd voor de creativiteit of om het panel rustig na te laten denken over hun antwoorden.
  • Wees kritisch op de experts die in het panel komen. Zorg dat het een groep is met ieder een eigen ervaring, verdieping of mening over het onderwerp.Neem bijvoorbeeld uit elk deelonderwerp een expert om een goede consensus te krijgen van alle kanten.
  • Respecteer te allen tijde iedereens mening.
  • Haal tussen de verschillende vragenrondes door, irrelevant materiaal eruit wanneer er nieuwe vragen gevormd worden. Deze vragen gaan dieper in op de antwoorden uit de vorige ronde. Hierbij wil men voorkomen dat er verder ingegaan wordt op onderwerpen die niet relevant zijn.

Gerelateerde methoden


Literatuurlijst

Haughey, D. (2020, 7 april). Delphi Technique a Step-by-Step Guide. Geraadpleegd op 4 april 2020, van https://www.projectsmart.co.uk/delphi-technique-a-step-by-step-guide.php

Okoli, C., & Pawlowski, S. D. (2004, 1 december). The Delphi method as a research tool: an example, design considerations and applications. Geraadpleegd op 4 april 2020, van https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0378720603001794

Mulder, P. (2019, 21 november). Delphi Methode: een besluitvorming en probleemoplossing tool. Geraadpleegd op 5 april 2020, van https://www.toolshero.nl/besluitvorming/delphi-methode/

Iqbal, S., & Pipon-Young, L. (2009, 1 juli). The Delphi method | The Psychologist. Geraadpleegd op 5 april 2020, van https://thepsychologist.bps.org.uk/volume-22/edition-7/delphi-method

Certifeka Inc. (2018, 16 september). Delphi Technique. Geraadpleegd op 6 april 2020, van https://www.youtube.com/watch?v=bHwohMjG9OA

Delphi. (z.d.). Geraadpleegd op 5 april 2020, van http://ist.vito.be/nl/pdf/participatievemethoden/methdelphi.pdf

Currie, C. (2018, 19 februari). The use of Delphi methods. Geraadpleegd op 6 april 2020, van https://www.healthknowledge.org.uk/public-health-textbook/research-methods/1c-health-care-evaluation-health-care-assessment/use-delphi-methods

Fink-Hafner, D., Dagen, T., Doušak, M., Novak, M., & Hafner-Fink, M. (2019, 1 november). Delphi Method: Strengths and Weaknesses. Geraadpleegd op 6 april 2020, van https://www.researchgate.net/publication/337570516_Delphi_Method_Strengths_and_Weaknesses